Img 7650

Mar­iëlle Videl­er tekent iedere dag een vogel en van­daag is dag 295. Eerst sporten, dan ont­bi­jten en dan een vogel teke­nen, dat is de rou­tine. Het vel papi­er ligt nog op het teken­board, het diert­je heeft een vrolijke kuif, twee ket­tin­gen om als was hij een burge­meester van twee ste­den en zijn korte vleugels wijd gespreid. Mar­iëlle tekent de vogel vanu­it de ver­beeld­ing. Ter­wi­jl ik teken probeer ik niet te denken maar vooral te voe­len, om vanu­it het lichaam, mijn armen en han­den hun gang te lat­en gaan. Om het lichaam van bin­nenu­it te voe­len. De opges­la­gen ken­nis van alle vogels die ik heb gezien eist onge­merkt z’n rol op.’

Iedere vogel is opge­bouwd uit dec­o­ratieve patro­nen en heeft zo z’n eigen karak­ter. Maar ook de gemoed­stoe­s­tand van de kun­ste­naar laat zich teruglezen in de vogel: als je onrustig bent en eigen­lijk al iets anders wilt gaan doen, ver­loopt het teke­nen moeiza­am, bij grote con­cen­tratie komt ie zo op papi­er te staan.’ En toen een tele­visiepro­gram­ma met een cam­era het pro­ces wilde vol­gen, kwam er toch wel een armetierige zie­len­poot tevoorschi­jn. Maar iedere vogel is welkom, juist dat loslat­en van per­fec­tie of een bepaalde norm is essen­tieel.
Voor ze het idee om iedere dag een vogel te teke­nen startte, onder­zocht ze of dat met de patro­nen zou kun­nen werken. Al eerder, tij­dens een res­i­den­cy in Brazil­ië ver­taalde Videl­er bestaande, betekenisvolle patro­nen uit die regio. Tegen­wo­ordig reizen we over­al naar toe en gaan­deweg zijn we de gemeen­schap­pelijke taal van tekens ver­loren. Het kap­i­tal­is­tisch sys­teem veroorza­akt kort­sluit­ing met die oude tekens. We hebben er logo’s en emo­jis voor in de plaats gekre­gen.’ In het teke­nen van patro­nen onder­zoek ik of er nieuwe vor­men kun­nen ontstaan, miss­chien zoals Nico­las Bour­ri­aud het beschreef: de mens is gaan bewe­gen en reizen en wortelt in ver­schil­lende plekken, kun­nen er dan weer nieuwe wor­tels ontstaan? Door in plaats van vast te houden aan oude stan­daar­den op zoek te gaan naar nieuwe manieren om ons uit te drukken?

De tekenin­gen pre­sen­teerde ze voor het eerst in CBK Zuid Oost, Tij­dens de exposi­tie groei­de de groep vogels tot een muur vol waar­bij iedere teken­ing op een stok­je hout werd gep­re­sen­teerd.
Tegelijk­er­ti­jd doet ze een onder­zoek naar het ide­ale vogel­bad. Op haar piep­kleine balkon probeert ze het uit. Via takken die tussen de spi­jlen door naar buiten steken, lokt ze de vogels naar bin­nen. En het werkt, tij­dens ons gesprek zie ik vogelt­jes voor­bi­jvliegen, aan een streng van gierst schom­me­len, en hoor een voort­durend gefluit.
Het eerste vogel­bad maak­te Videl­er van cement en ze kleurde de bovenkant geel met kurku­ma, maar dat kleurde ook het water. Een tak-vorm steekt mid­den in het bad de hoogte in, opnieuw als een soort lokkert­je.
Bij het tweede vogel­bad drup­pelde het water uit de kraan het bad in. Het opper­vlak is ver­sierd met een soort pukkels van cement en ron­dom is gras en stuk­jes mos uit het bos. Een grote groene plant schuift tegen het bad aan. En het derde vogel­bad dat nu buiten staat heeft een ronde vorm met een soort staart die naar bin­nen krult. Voor zo’n klein balkon is er een ongek­end druk vogelleven.

Vogels hebben het moeil­ijk in de stad, dit jaar kwam er zelfs een oproep om vogels water te geven.
Bird­bath is een project voor de vogels. Hoe kan ik hun lev­en in de stad aan­ge­naam mak­en. Eind feb­ru­ari 2020 gaat Videl­er het project Bird­bath in galerie Lumen Tra­vo pre­sen­teren. Dan zal ze het project voor vogels aan mensen pre­sen­teren. Met de noodza­ke­lijke ver­taal­slag is ze druk bezig. Dat prachtige film­p­je van de pim­pelmees die door het bad heen scheert, komt er waarschi­jn­lijk toch niet in. Dat is meer voor de voge­laar. Videl­er wil met haar vogel­pro­ject grotere thema’s aan­rak­en zoals onze ver­wi­jder­ing van de natu­ur en het ver­lies van spir­ituele waar­den. Haar expo opent op 29 feb­ru­ari, dan gaan we zien waar de ver­taal­slag toe heeft geleid.

Free Radicals: CBK Zuidoost

lees meer