Over Hanne Hage­naars

Zon­der kun­st geen lev­en. Hanne Hage­naars spint glanzende draden tussen­bei­de, waar­langs de liefde, de lach en het ver­dri­et ver­gli­j­den; de schoonheid en de duis­tere kan­ten van het bestaan. In haar kun­stkri­tieken, boeken, ten­toon­stellin­gen en in de kun­st­ti­jd­schriften die zij heeft opgericht, zoals The dum­my speaks en het voor de actuele kun­st gezichts­bepal­ende mis­ter Mot­ley, is het dat samen­spel dat telt: woord en beeld, gevoe­lens en gedacht­en, kun­st en lev­en zijn één.

Hage­naars is een pio­nier van de per­soon­lijke stem in de kun­st waarin de kun­st de hoof­drol inneemt en wij als lez­ers of kijk­ers zijn het welkome pub­liek dat zichzelf in die rol weer­spiegeld kan zien. Alle mogelijke thema’s die er in realiteit en in kun­st toe doen zijn onder haar hoof­dredac­tie in mis­ter Mot­ley belicht: van kan­toor­rou­tine tot lichamelijk ver­lan­gen en van liefdesver­dri­et tot en met dood. Dat is prachtig, zek­er wan­neer dat, zoals hier, pre­cies op de juiste toon gebeurt: troost­rijk, maar zon­der sen­ti­menteel of bel­erend te wor­den en niet te donker, maar zek­er ook niet te licht. 

Kun­st en lev­en is een mys­terieus maar onom­won­den ver­bond: vrij van het voor­be­houd, alles bij voor­baat alweer loswrikkend. Helden doen niet aan dis­claimers. Exem­plar­isch is de titel van het boek Geen wolk, Hoe kun­st mijn lev­en red­de’. Daarin beschri­jft Hage­naars hoe zij het spoor naar de beeldende kun­st vond nadat ze al een studie kan­di­daats psy­cholo­gie heeft voltooid en een lev­en waarin gat­en zijn gevallen. Niet dat de kun­st die gat­en kan dicht­en, maar heilza­am is ze wel, zoals Louise Bour­geois in de dier­bare roze tek­st­teken­ing zegt: Art is a guar­an­ty of sanity’.

Kun­st vervult bij Hage­naars een onmis­bare func­tie: ze hoeft niet bestre­den en niet verdedigd te wor­den, niet in een the­o­retisch kad­er gezet en niet op de ontleedtafel gelegd, née, ze glanst als een zil­v­eren ex voto in seculiere tij­den, een glimp van de ver­beeld­ing, die het ons mogelijk maakt scher­p­er naar de buiten­wereld te kijken en tegelijk­er­ti­jd de blik naar bin­nen te richt­en, waar bli­jheid en kwellin­gen lev­en naast nijd en uit­bundi­ge vrolijkheid.

Wilma Sütö

In een kunstwerk van Erwin Wurm
Een foto van Jan Hoek

Hanne Hage­naars
2e Looiers­d­warsstraat 26
1016 VP Ams­ter­dam

+31(0)6 247 666 71
hannehagenaars@​gmail.​com

Liev­er bellen dan mailen!